بنويس

همه ما راحت حرف می زنیم؛ ولی نوشتن برای بیشتر ما سخت است . اما تو بنویس تا یادت بماند که نوشته ها، رد پای عبور است . فردا که برگردی و نوشته هایت را بخوانی . به یاد می آوری که از کجا رد شدي و چطور قد کشیده ای.  

این دفتر هم فقط یک جور بهانه است؛ بهانه رد شدن و قد کشیدن. این دفتر- این دفتر خط خطی - نه قاعده ای دارد و نه نظمی. تنها قاعده اش نوشتن برای اوست. با 52 هفته، که در هر هفته اش، تو سوالی داری و در هر روزش مسئله ای. برو و بگرد و سوال تازه پیدا کن.

این روزها، آدمها سرشان شلوغ است . بعضی ها حوصله خدا را ندارند، حال او را نمی پرسند، برایش نامه نمی نویسند؛ اما تو این کار را بکن. تو حالش را بپرس. تو چیزی برایش بنویس ، ساعتهایت را با او قسمت کن؛ ثانیه هایت را هم.

و اما آن کتاب آسمانی ، یادت هست؟ اسمش قرآن بود. کلمه های خدا بود در دستهای پیامبر. با اینکه این روزها، این کلمه ها همه جا هست ، اما کسی آنها را نفس نمی کشد. کسی با آنها زندگی نمی کند. تو اما کلمه های خدا را نفس بکش و زندگی کن؛ و اما این آیه ها که لابه لای هفته های تو آمده است ، تلنگر کوچکی است به قلب بزرگ تو، تا بروی و سراغی از آنها بگیری.  دیگر چه بگویم... که تویی و کلمه و خداوند.

        پس برایش بنویس... بنویس.... هر چه که باشد...

گپ و گفتي با خدا ( قسمت دوم )

گفتم: خسته‌ام.   

 گفتی: لا تقنطو ا من رحمه الله      از رحمت خدا نا امید نشید   (  زمر/ 53   )

گفتم: هیشکی نمی‌دونه تو دلم چی می‌گذره . 

    گفتی: žان الله يحول بين المرء و قلبه   Ï  خدا حائل هست بین انسان و قلبش! (  انفال/ 24    )

گفتم: غیر از تو کسی رو ندارم.   

  گفتی ß: و نحن اقرب اليه من حبل الوريد   ما از رگ گردن به انسان نزدیک‌تریم (ق/16(

گفتم: ولی انگار اصلا منو فراموش کردی!     

  گفتی:  فاذكروني اذكركم   þمنو یاد کنید تا یاد شما باشم   (بقره/152(

گفتم:  تا کی باید صبر کرد؟   

 گفتی: و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا     تو چه می‌دونی! شاید موعدش نزدیک باشه (احزاب/63( 

گفتم:   تو بزرگی و نزدیکت برای منِ کوچیک خیلی دوره! تا اون موقع چیکار کنم؟ 
گفتی: واتبع ما یوحی الیک واصبر حتی یحکم الله
کارهایی که بهت گفتم انجام بده و صبر کن تا خدا خودش حکم کنه (یونس/  109)

گفتم: خیلی خونسردی! تو خدایی و صبور! من بنده‌ات هستم و ظرف صبرم کوچیک... یه اشاره‌ کنی تمومه!
گفتی:( : عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم
شاید چیزی که تو دوست داری، به صلاحت نباشه (بقره/ 216 )

گفتم: انا عبدک الضعیف الذلیل...  اصلا چطور دلت میاد؟   
گفتی   : ان الله بالناس لرئوف رحیم        خدا نسبت به همه‌ی مردم - نسبت به همه - مهربونه (بقره/143)

گفتم:     دلم گرفته . 
گفتی:  بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفرحوا   مردم به چی دلخوش کردن؟» باید به فضل و رحمت خدا  شاد باشن (یونس/ 58)

گفتم:   اصلا بی‌خیال!  توکلت علی الله   
گفتی: ان الله یحب المتوکلین خدا اونایی رو که توکل می‌کنن دوست داره (آل عمران/ 159)

گفتم: خیلی چاکریم!   
ولی این بار، انگار گفتی: حواست رو خوب جمع کن! یادت باشه که:

و من الناس من یعبد الله علی حرف فان اصابه خیر اطمأن به و ان اصابته فتنة انقلب علی وجهه خسر الدنیا و الآخره(حچ /۱۱ ) 
   گفتم:  دیگه چیزی برای گفتن ندارم . 

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم  .
گفتی:    فانی قریب   من که نزدیکم (بقره/۱۸۶(

گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم... کاش می‌شد بهت نزدیک شم .
گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال  هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد کن (اعراف/   ۲۰۵)

گفتگوي شيطان و فرعون

     شيطان، به درگاه فرعون آمد، و در را كوبيد، فرعون گفت: كوبنده در كيست؟ شيطان گفت: اگر خدا بودى، مى‌فهميدى چه كسى در را مى‌كوبد، فرعون گفت: اى ملعون داخل شو، شيطان گفت: ملعونى بر ملعونى وارد مى‌شود، پس داخل شد، فرعون به او گفت: چرا بر آدم سجده نكردى تا رانده درگاه خدا و مورد لعن خدا واقع نشوى؟ در جواب گفت چون مانند تو در صلب آدم بود، فرعون به او گفت: آيا بدتر از من و از خودت بر روى زمين سراغ دارى؟ شيطان در جواب گفت: انسان حسود از من و از تو بدتر است. چون حسد عمل نيك انسان را مى‌خورد، همچنان كه آتش هيزم را مى‌خورد و مى‌سوزا ند .

پرورش مسئولیت پذیرى درکودکان

امروزه بسیارى از والدین از ناتوانى و مسئولیت نپذیرفتن فرزندشان شكایت مى كنند و مرتب فرزندشان را سرزنش مى كنند و او را مورد انتقاد و تنبیه قرار مى دهند. داشتن كودكى مسئولیت پذیر آرزوى هر پدر و مادرى است و والدین به علت داشتن فرزندى بردبار به خود مى بالند.

اگر فرزند شما توجه كافى به مسئولیت هایى كه به او واگذار مى شود، ندارد سعى كنید به جاى انتقاد و تنبیه ، روحیه مسئولیت پذیرى را در او پرورش دهید. براى این كار ابتدا سعى كنید رفتارى داشته باشید كه از فرزندتان انتظار دارید.

درباره روحیه مسئولیت پذیرى و تلاش براى انجام درست وظایف با او صحبت كنید. این نكته را به یاد داشته باشید كه تعلیم بردبارى و مسئولیت پذیرى به مرور زمان صورت مى گیرد و شما نمى توانید در یك لحظه از كودكتان فردى مسئول و سختكوش بسازید . وقتى ناتوانى یا حتى كوتاهى كودك را در مقابل انجام وظایفى كه به او سپرده شده مى بینید، به جاى سرزنش در مورد نوع رفتارش با او صحبت كنید